Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

Przedsiębiorcy zawierający umowy z podmiotami zagranicznymi, których przedmiotem jest zakup towarów i usług, winny dokonać oceny tych umów pod kątem ewentualnego obowiązku potrącenia od należności wypłacanej tym podmiotom zryczałtowanego podatku dochodowego (podatku u źródła). Przede wszystkim ocenie powinien podlegać przedmiot zawieranej umowy. Wskazane jest aby w treści umowy zamieścić postanowienia dotyczące poboru zryczałtowanego podatku u źródła, co uzmysłowiłoby kontrahentowi fakt, że jego należność może zostać pomniejszona o kwotę podatku oraz że wysokość zastosowanej stawki podatkowej zależeć będzie od spełnienia przez niego przesłanek wynikających z przepisów polskiej ustawy podatkowej, m.in. również od przedłożenia aktualnego certyfikatu rezydencji podatkowej.

1.     Należności, od których pobierany jest podatek u źródła

Należnościami, od których pobierany jest podatek u źródła, są należności wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o pdop, wypłacane podatnikom nie mającym siedziby lub zarządu na terenie Polski, a będące przychodami:

  1. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),
  2. z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  3. z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,
  4. z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,
  5. uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera, 
  6. z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 

Za przychody z zysków kapitałowych, o których mowa w pkt 6, uważa się:

  • przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust.1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
  • dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
  • przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
  • przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
  • przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
  • wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
  • równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
  • dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału spółek przez wspólników spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych,
  • przychody wspólnika spółki dzielonej, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
  • zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
  • wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód określa się na dzień przekształcenia,
  • odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 1 ust. 3,
  • odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna),
  • przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów podmiotów, w tym:
    –        przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej lub spółki,
    –        przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
    –        przychody spółki dzielonej.

2.     Pobór zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła w przypadku nie przekroczenia w roku podatkowym kwoty 2.000.000 zł wypłaconych należności temu samemu podatnikowi (kontrahentowi)

Z dniem 1 stycznia 2019 r. wprowadzone zostały istotne zmiany w mechanizmie poboru podatku u źródła. Stosownie do obowiązujących obecnie regulacji prawnych w tym zakresie, zasady poboru podatku u źródła zależeć będą od rocznej wartości wypłat dokonywanych z tytułów, które są objęte obowiązkiem podatkowym w tym podatku. 
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 
2.000.000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. 
Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. 
Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.
Suma dokonanych wypłat o jakich mowa w art. 26 ust. 1 w/w ustawy obejmuje  wszystkie wypłaty podlegające opodatkowaniu podatkiem u źródła, czyli wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o pdop, dokonanych w okresie roku podatkowego płatnika. W przypadku gdy rok podatkowy płatnika jest inny niż rok kalendarzowy (dłuższy albo krótszy niż 12 miesięcy), to kwotę limitu obliczamy jako iloczyn 1/12 z kwoty 2 000 000 zł i liczby rozpoczętych miesięcy roku podatkowego, w którym dokonano wypłaty – art. 26 ust. 2i ustawy o pdop. 

Ważne

Rokiem podatkowym w jakim obowiązuje limit 2.000.000 zł jest rok podatkowy płatnika, nie podatnika.


Zgodnie z art. 26 ust. 2k w/w ustawy wypłaty dokonane w walucie, na potrzeby ustalenia, czy przekroczona została kwota limitu, przelicza się na złote według kursu średniego waluty obcej ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wypłaty. Płatnik, w przypadku tego samego odbiorcy, będzie sumował wszystkie wypłaty w walutach obcych (przeliczonych na złote) oraz w walucie polskiej.
Według ust. 7 powyższego artykułu za wypłatę świadczenia podlegającego podatkowi u źródła, zarówno dla celów stwierdzenia wykonania zobowiązania wobec kontrahenta a tym samym powstania obowiązku podatkowego, ale również sprawdzenia, czy nie przekroczono limitu wypłat, uznaje się wykonanie zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym poprzez zapłatę, potrącenie lub kapitalizację odsetek. 
W przypadku wypłat należności, których łączna wartość nie przekroczy 2.000.000 zł osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 (należności wymienionych w rozdziale 1 pkt 1 niniejszego opracowania) oraz art. 22 ust. 1 (należności, o których mowa w rozdziale 1 pkt 6 niniejszego opracowania), w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

  • jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub
  • istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Ważne

Przy obliczaniu limitu ogólnej kwoty 2.000.000 zł wypłaconych w roku podatkowym przez płatnika temu samemu podatnikowi, pod uwagę bierzemy również wypłaty świadczeń zwolnionych z podatku na podstawie art. 21 ust.3 i art. 22 ust. 4 ustawy o pdop.


3.     Pobór zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła w przypadku przekroczenia kwoty 2.000.000 zł wypłat dokonanych temu samemu podatnikowi

Zgodnie z treścią art. 26 ust. 2e ustawy o pdop jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę 2.000.000 zł osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

  1. z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
  2. bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z powyższej normy prawnej wynika, iż w momencie przekroczenia limitu łącznych wypłat na rzecz tego samego podatnika wynoszącego 2.000.000 zł, płatnik zobowiązany jest do poboru podatku u źródła przy zastosowaniu stawek wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o pdop bez możliwości zastosowania zwolnień na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 oraz stawek wynikających 
z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Obowiązek pobrania podatku u źródła przez płatnika obowiązywać będzie w stosunku do nadwyżki ponad kwotę 2.000.000 zł. Oznacza to, że w przypadku wypłaty skutkującej przekroczeniem powyższego limitu, wypłacona należność objęta będzie dwóm formom opodatkowania:

  • w stosunku do części należności nieprzekraczającej kwotę limitu będzie ona mogła być opodatkowana na zasadach opisanych w pkt 2 niniejszego opracowania, z prawem do zastosowania zwolnień od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4 oraz postanowień z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
  • w stosunku do należności przekraczającej kwotę limitu będzie ona opodatkowana zgodnie z przytoczona powyżej treścią art. 26 ust. 2e ustawy o pdop. W takim przypadku zwolnieniami jakie będzie mógł zastosować płatnik będą zwolnienia przewidziane w art. 22 ust. 1a–1e ustawy o pdop, dotyczące przychodów uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki komandytowo-akcyjnej.

Pomimo przekroczenia kwoty 2.000.000 zł płatnik wypłacając należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3 pkt 2 lub art. 22 ust. 4 pkt 2, albo zagranicznego zakładu takiej spółki, będzie mógł zastosować zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, pod warunkiem  posiadania obowiązującej opinii o stosowaniu zwolnienia, o której mowa w art. 26b.

Opinia o stosowaniu zwolnienia

Stosownie do treści art. 26b ust. 1 ustawy o pdop organ podatkowy, na wniosek złożony przez podmiot, o którym mowa w art. 28b ust. 2, wydaje, pod warunkiem wykazania przez wnioskodawcę spełnienia przez podatnika warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub art. 22 ust. 4-6, opinię o stosowaniu przez płatnika zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych na rzecz tego podatnika należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 (opinia o stosowaniu zwolnienia).

Z powyższej normy prawnej wynika, iż opinia o stosowaniu zwolnienia jest dokumentem wydawanym przez organy podatkowe umożliwia zastosowanie zwolnienia z poboru podatku u źródła jedynie wynikających z art. 21 ust. 3 i art. 22 ust. 4 ustawy o pdop, natomiast nie ma zastosowania do umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podmiotami uprawnionymi do uzyskania opinii o stosowaniu zwolnienia są:

  • podatnik, w tym podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2 nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, który w związku z uzyskaniem należności, od której został pobrany podatek, osiąga przychód podlegający opodatkowaniu zgodnie z przepisami niniejszej ustawy o podatku dochodowym do osób prawnych,
  • płatnik, jeżeli wpłacił podatek z własnych środków i poniósł ciężar ekonomiczny tego podatku.

Wniosek o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia składa się w postaci elektronicznej na formularzu udostępnionym na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych. We wniosku należy wykazać, że spełnione zostały przez podatnika przesłanki z  art. 21 ust. 3-9 lub art. 22 ust. 4-6 ustawy o pdop.
Organ podatkowy opinię o stosowaniu zwolnienia wydaje się bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wpływu wniosku do organu podatkowego. Wniosek o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia podlega opłacie wpłacanej na rachunek organu podatkowego, w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wysokość opłaty od wniosku o wydanie opinii wynosi 2 000 zł.
Przepis art. 26b ust. 3 zawiera przesłanki, wystąpienie których skutkuje odmową wydania opinia o stosowaniu zwolnienia. Zgodnie z jego treścią odmawia się wydania opinii o stosowaniu zwolnienia w przypadku:

  • niespełnienia przez podatnika warunków określonych w art. 21 ust. 3-9 lub art. 22 ust. 4-6;
  • istnienia uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym dołączonej do wniosku dokumentacji lub oświadczenia podatnika, że jest rzeczywistym właścicielem należności;
  • istnienia uzasadnionego przypuszczenia wydania decyzji z zastosowaniem art. 119a Ordynacji podatkowej (klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania), środków ograniczających umowne korzyści lub art. 22c;
  • istnienia uzasadnionego przypuszczenia, że podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 2, nie prowadzi rzeczywistej działalności gospodarczej w kraju siedziby tego podatnika dla celów podatkowych.

Na odmowę wydania opinii o stosowaniu zwolnienia przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. O prawie tym organ podatkowy informuje wnioskodawcę w pouczeniu odmowy wydania opinii o stosowaniu zwolnienia.

Opinia o stosowaniu zwolnienia wygasa:

  • z upływem 36 miesięcy od dnia jej wydania;
  • ostatniego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin, o którym mowa w ust. 8, jeżeli zgodnie z tym przepisem wnioskodawca poinformował organ podatkowy o istotnej zmianie okoliczności;
  • z dniem, w którym podatnik, którego dotyczy ta opinia, przestał spełniać warunki określone w art. 21 ust. 3-3c lub art. 22 ust. 4-6, jeżeli wnioskodawca nie poinformował o tym organu podatkowego zgodnie z ust. 8.

Zgodnie z ust. 8 w przypadku istotnej zmiany okoliczności faktycznych, które mogą mieć wpływ na spełnienie warunków korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 3 lub art. 22 ust. 4, wnioskodawca, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się lub przy zachowaniu należytej staranności powinien się dowiedzieć, że doszło do tej zmiany, informuje o tym organ podatkowy.
Organem podatkowym właściwym w sprawach wydawania opinii o stosowaniu zwolnienia jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2, którzy nie mają na tery...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę