Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

PRZYCHODY Z DZIAŁALNOŚCI

4 stycznia 2019

NR 49 (Styczeń 2019)

Rozliczenie transakcji z kontrahentem zagranicznym

154

Sprzedawca wystawił fakturę zarówno w złotych jak i w euro. Klient zapłacił fakturę w walucie euro na rachunek złotówkowy sprzedawcy. U sprzedawcy powstały różnice kursowe, zatem otrzymał mniejszą kwotę w złotówkach niż podana na fakturze. Sprzedawca wezwał nabywcę do zapłaty różnicy. Ten jednak oczekiwał dokumentu na kwotę którą ma dopłacić. Żadnego dokumentu od sprzedawcy nie otrzymał. Otrzymał natomiast wezwanie do zapłaty od firmy windykacyjnej z kosztami windykacji. Czy nabywca powinien w tej sytuacji zapłacić kwotę wynikające z przeliczenia zapłaty w euro na złotówki przez bank sprzedawcy? Jeżeli tak, to czy powinien otrzymać od sprzedawcy jakiś dokument? Czy ewentualną dopłatę należy dokonać w PLN czy EURO?

ODPOWIEDŹ

W przypadku faktury wystawionej w dwóch walutach, należy wyraźnie wskazać walutę w jakiej kontrahent (kupujący) winien dokonać zapłaty. Jeżeli takiego wyraźnego wskazania nie ma, Spółka zobowiązana do zapłaty należności ma prawo wyboru w jakiej walucie dokona płatności. Jeżeli dokonała ona płatności w walucie obcej a spełnione są warunki do dokonania naliczenia różnic kursowych sprzedający winien dokonać rozpoznania różnic kursowych od tej transakcji.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Natomiast w myśl ust. 3 pkt 1 powyższego artykułu ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia.

Z powyższych uregulowań wynika, iż różnice kursowe rozpoznawane są w przypadku gdy faktura wystawiona jest w walucie obcej i zapłata następuje również walucie obcej, niezależnie od tego, czy sprzedawca na fakturze wskazał również kwotę w złotych polskich.

Stanowiska organów podatkowych jak i sądów administracyjnych reprezentują jednolity pogląd, zgodnie z którym różnice kursowe uwzględniane w rozliczeniu podatkowym występują jedynie wówczas, kiedy zarówno samo zobowiązanie, jak i jego zapłata są wyrażone w walucie obcej. Przykładem takiego stanowiska jest interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 24 sierpnia 2012 r. sygn. IPTPB3/423-173/12-6/IR oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia30 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 726/11.

W wyroku NSA z dnia 26 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1457/08 sąd stwierdził, iż jeżeli należność za usługę została określona w walucie obcej i jednocześnie w tej walucie kontrahent dokonał płatności, to niezależnie od tego, że jednocześnie podatnik na fakturze wskazał tę kwotę w polskich złotych, po stronie podatnika mogą powstać różnice kursowe.

Z treści faktury jaką otrzymała spółka wynika, iż faktura została wystawiona zarówno w złotych jak i w euro. W przepisach podatkowych nie istnieje zakaz wystawiania faktur w walucie obcej przez polskiego przedsiębiorcę również dla odbiorców krajowych. Jednakże faktury wystawione w walucie polskiej, jak i obcej winny spełnia art. 15a ust. 2 pkt 1 ć wymagania określone w przepisach podatkowych. W myśl z art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług, faktura (również wystawiona w euro) powinna zawierać:

 

  1. datę wystawienia,

  2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę,

  3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,

  4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku,

  5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej,

  6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

  7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,

  8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,

  9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),

  10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o il...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę